M.E.(cvs)-wetenschap

juni 16, 2012

Vitamine-D, VDR, NF-kB, chronische inflammatie & vermoeidheid

Filed under: Behandeling — mewetenschap @ 7:00 pm
Tags: , , , , , ,

Er circuleren binnen patiënten-groepen anecdotes over experimentele behandelingen door onderzoekers aangeboden die op de één of andere manier verband houden met vitamine-D: het Marshall-protocol, behandeling met Gc-MAF, supplementering met vitamine-D. Echte publicaties hieromtrent zijn er niet; daarom willen we een artikel meegeven, waarin de literatuur werd bestudeerd, dat mogelijks wat kan verduidelijken omtrent de denkpistes…

Een zéér gecontesteerde, niet ongevaarlijke behandeling die ook door sommige artsen bij M.E.(cvs) wordt aangewend, is het zogenaamde Marshall-protocol (MP). Het vertrekpunt is dat de “mógelijke” pathologische microbiota kunnen worden aangepakt door het versterken van de werking van de vitamine-D receptor VDR. “De behandeling is gebaseerd op de stelling dat 25-vitamine-D immunosuppressief is en dat celwand-deficiënte bakterieën dit omzetten naar 1,25-vitamine-D, wat inflammatie creëert.” Exogeen vitamine-D zou dus moeten worden verwijderd (d.w.z. geen zonlicht ??!??). Hoge doseringen van een angiotensine-II receptor antagonist die gebruikt wordt om hoge bloeddruk te behandelen (blokkeert de VDR, treedt in competitie met mikrobiële liganden) zóu bepaalde inflammatoire processen inhiberen; en de pathogenen worden verder te lijf gegaan met (langdurige) antibiotica-kuren…

Dr. Nobuto Yamamoto (afdeling ‘Cancer Immunology and Molecular Biology, Socrates Institute for Therapeutic Immunology’ in Philadelphia) rapporteerde (Transl Oncol. (2008) 1: 65-72) over het feit dat macrofagen met abnormaal Gc-proteïne (ook bekend als vitamine-D3 bindend proteïne; de voorloper voor de voornaamste macrofaag-aktiverende factor, MAF) niet kunnen worden geaktiveerd (bij prostaat-kanker), wat leidt tot immunosuppressie. Behandeld Gc-proteïne, dat het “krachtigste MAF ooit” genereerde: Gc-MAF (geen nadelige effekten bij mensen), kon macrofagen aktiveren die een aanzienlijke variatie aan receptoren ontwikkelen die de abnormaliteit op het cel-oppervlak van de kwaadaardige cellen herkennen en zeer tumor-dodend zijn (N-agalase aktiviteit in het serum zóu daarvoor een aanduiding zijn). Dit immuun-stimulerend middel wordt ook aan M.E.(cvs)-patiënten in een experimentele context verkocht. Voorzichtigheid hieromtrent lijkt echter aangewezen; er zijn geen publicaties…

Wat is er van dit alles aan? Zoals gezegd wordt het MP ernstig in vraag gesteld. En voor zo ver we kunnen nagaan lopen er geen officiële klinische proeven (controlled-trials.com) naar een behandeling met Gc-MAF bij M.E.(cvs).

Anna Dorothea Höck – arts (interne geneeskunde & psychotherapie) & adviseur van de Duitse FMS-patiënten-vereniging ‘selbsthilfe-fibromyalgie-hh.de’ – en Prof biochemie Martin Pall (Professor of Biochemistry and Basic Medical Sciences, Washington State University, USA) – bedenker van de stikstof-oxide/peroxynitriet hypothese als verklarend model voor de symptomen van M.E.(cvs) – vatten hier de literatuur samen over welke invloed vitamine-D supplementering zou kunnen hebben op chronische inflammatie en vermoeidheid. De informatie kan hopelijk worden aangewend bij het opzetten van studies hieromtrent.

Voor bijkomende info over NF-κB zie: Samenspel tussen de Glucocorticoid Receptor en Nuclear Factor-κB& ‘NF-κB en Inspanning. Onze mening dat deze transcriptie-factor wel es van groot belang zou kunnen zijn bij M.E.(cvs) wordt hier ook verder ondersteund…

————————-

Medical Hypotheses 76 (2011) 208-213

Will vitamin-D supplementation ameliorate diseases characterized by chronic inflammation and fatigue?

Anna Dorothea Höck (a), Martin L. Pall (b)

a Mariawald str. 750935, Cologne, Germany

b The Tenth Paradigm Research Group and School of Molecular Biosciences (WSU), Portland, USA

Samenvatting

Chronische NF-κB aktivatie werd voorgesteld als een belangrijke gebeurtenis bij in Chronische Vermoeidheid Syndroom (CVS) en veel andere, beter gedefinieerde pro-inflammatoire ziekten. Kennis over de impact van vitamine-D deficiëntie op chronische NF-κB aktivatie zou een nieuwe benadering voor ziekten kunnen openen. Hoewel NF-κB aktivatie eerst tot een pro-inflammatoire immuun-respons leidt, volgt later een vitamine-D afhankelijke anti-inflammatoire respons. Binding van de aktieve vitamine-D metaboliet 1,25(OH)2D3 op de vitamine-D receptor (VDR) levert een transcriptie-factor op die NF-κB aktivatie onderdrukt en daarnaast de adaptieve immuun-repons moduleert en downreguleert, maar de aangeboren immuun-responsen versterkt en het redox-evenwicht verbetert, waardoor op meerdere niveaus tegengewicht wordt geboden voor inflammatie. Dit ingebouwde late tegengewicht voor inflammatie werkt echter enkel wanneer er overvloedig calcium en 25(OH)D3 aanwezig is. Daarom kan een verband tussen verminderd vitamine-D metabolisme en aanhoudende NF-κB aktivatie, verhoogde nitrosatieve/oxidatieve stress, redox-onevenwicht, chronische inflammatie en daarmee gepaard gaande vermoeidheid worden gepostuleerd. Om deze hypothese te bevestigen, zijn gerandomiseerde, gecontroleerde klinische studies naar de klinische effekten van supplementering met calcium en vitamine-D3 vereist bij ziekten gekenmerkt door persistente NF-κB aktivatie, en chronische inflammatie en vermoeidheid.

De initiële stress-respons is pro-inflammatoir en zelf-versterkend

Bij chronische inflammatoire ziekten, zoals bv. Reumatoïde Arthritis, is chronische vermoeidheid een bekend symptoom dat klinische terugval vergezelt of zelfs voorafgaat. Goed gekende oorzaken die vermoeidheid induceren zijn pro-inflammatoire cytokinen en een verlaagde ATP-voorraad (energie-verlies). Chronische inflammatoire ziekten, maar ook Chronische Vermoeidheid Syndroom (CVS) en aanverwante aandoeningen, worden verondersteld verbonden te zijn met aanhoudende aktivatie van nucleaire factor kappa-B (NF-κB) wat resulteert in verhoogde nitrosatieve/oxidative stress, lagere ATP-voorraden en chronische inflammatie.

Aan de andere kant wordt een door stress geïnduceerde vicieuze upregulering van de stikstof-oxide/peroxynitriet (NO/ONOO) cyclus […] verondersteld te leiden (via meerdere stappen) tot meerder ziekten, ook multi-systeem ziekten genaamd.

NF-κB aktivatie en verhoogde nitrosatieve/oxidatieve stress zijn echter ook belangrijke gebeurtenissen in deze cyclus. Daarom zou NF-κB aktivatie een centraal thema kunnen zijn bij dit ziekte-mechanisme.

NF-κB aktivatie is een essentieel verdedigend respons-mechanisme van het aangeboren immuunsysteem dat de proteïne-synthese, gen-expressie vóór, tijdens en na transcriptie, alsook groei, differentiatie en apoptose wijzigt. NF-κB aktivatie induceert de aanmaak van hoge waarden qua reaktieve zuurstof-soorten (ROS), zoals superoxide (OO*) aan de ene kant en stikstof-oxide (NO*) aan de andere kant, wat resulteert in het genereren van peroxynitriet (ONOO), zo leidend tot veranderde cellulaire strukturen en funkties. In het bijzonder zullen metabole gevolgen optreden zoals verstoring van de citroenzuur-cyclus [Tri Carboxylic Acid’; Kreb’s cyclus; complexe reeks biochemische processen betrokken bij het oxidatief metabolisme van glucose] en oxidatieve fosforylatie [zorgt voor ATP, bron van cellulaire energie], resulterend in verlaagde ATP en NADH/NAD redox-voorraden. Het is belangrijk te realiseren dat NF-κB aktivatie over een inherent zelf-versterkend potentieel beschikt door het induceren van interferon-γ (IFN-γ), pro-inflammatoire cytokinen zoals interleukine-1-beta (IL-1β), interleukine-2 (IL-2), interleukine-6 (IL-6), interleukine-8 (IL-8), tumor necrose factor alfa (TNF-α) en induceerbaar NO-synthase (iNOS); met als netto resultaat de over-produktie van ROS die NF-κB nog eens aktiveert. Dit is echter niet het enige positieve mechanisme. IFN-γ, IL-2 en TNF-α aktiveren NF-κB direct, wat een andere onderhoudende lus creëert. Verder beschadigen ROS ion-kanalen, meer bepaald calcium-pompen. Zo raken de waarden aan vrij intracellulair calcium (Ca2+ic) verhoogd, die – zoals ROS – in staat zijn een nieuwe ronde NF-κB aktivatie te induceren.

Deze inherente trend naar initiële verhoging van de pro-inflammatoire stress-respons zou een essentiële pathogene rol kunnen spelen bij chronische inflammatoire en auto-immuune ziekten als geen doeltreffend tegengewicht voor de NF-κB aktivatie volgt in de late stress-respons. Juist dit scenario, van een niet correct afgestelde pro-inflammatoire immuun- en stress-respons, met chronische stijging van Ca2+ic, omvangrijke aanmaak van ROS en redox-onevenwicht, wordt beschreven bij chronische calcium en vitamine-D deficiëntie.

De pleiotrope werking van vitamine-D bij het metabolisme

Vitamine-D omvat vitamine-D3 en vitamine-D2. Vitamine-D, verkregen via zon-gebruinde huid, dieet of supplementen, wordt in de lever gesynthetiseerd tot 25-hydroxy-cholecalciferol – 25(OH)D3) – dat wordt geaktiveerd door het enzyme 25-hydroxyvitamine-D1 α-hydroxylase (CYP27B1) tot 1,25-dihydroxyvitamine-D3 [1,25(OH)2D3], aangeduid als ‘geaktiveerd’ vitamine-D3.

Een goed gekend aktivatie-proces van 25OHD3 tot 1,25(OH)2D3 wordt op een calcium-afhankelijke manier gemedieerd in de tubulaire cellen van de nieren [nier-tubuli = microscopisch kleine, lange en kronkelige buisjes in de nier die de urine vervoeren binnen de nier en waar stoffen tussen urine en bloed worden uitgewisseld] door parathormoon [PTH; geproduceerd door de bijschildklieren], en dient om de extracellulaire calcium-waarden te controleren. Een calcium-onafhankelijke, van de vitamine-D3 voorraden áfhankelijke aktivatie gebeurt in meer dan 10 weefsels om specifieke cellulaire noden, bv. controle van cel-groei, proliferatie, differentiatie of apoptose, te verzekeren. 1,25(OH)2D3 bindt op een receptor-proteïne, genaamd vitamine-D receptor (VDR). Dit complex werkt als transcriptie-factor en reguleert de expressie van een groot aantal verschillend genen. Naast de genomische werkingen van 1,25(OH)2D3, ageren niet-genomische op meerdere signalisering-mechanismen. Genomische en niet-genomische werkingen zijn met elkaar verbonden via substantiële communicatie. Deze pleiotrope werkingen [met meerdere effekten op verschillende celsoorten of verschillende biologische funkties beïnvloedend] worden verondersteld de algemene gezondheid aanzienlijk te beïnvloeden. Dit artikel focust echter op effekten van 1,25(OH)2D3 op de regulering van NF-κB, immune funkties, Ca2+ic, en redox-evenwicht, die allen sterk verbonden zijn met stress-mechanismen en de NO/ONOO cyclus.

1,25(OH)2D3 versterkt de vroege en verstilt de late stress-respons

Elke soort cel-stress, zoals hitte, inflammatie, oxidatieve stress, interferon (IFN) en het aktief metabolitet 1,25(OH)2D3 zelf, zijn in staat ‘heat-shock’ 70 (Hsp70) [‘heat-shock’ proteïnen beschermen cellen tegen de schadelijke effekten van oxidatieve stress – zie ‘CVS * Oxidatieve Stress en Hsp bij inspanning’ & ‘‘Heat shock’ proteïnen en inspanning bij CVS] -achtige proteïnen, genaamd intracellulaire vitamine-D bindende proteïnen (IDBP), te induceren. Ze behoren tot een grote familie ATP-bindende stress-proteïnen die werken als ATPasen [enzymen in cel-membranen bevinden die kunnen werken als ionen-pomp, ze transporteren ionen in of uit de cel; de energie hiervoor komt uit de omzetting van ATP naar ADP] en chaperones [eiwitten die helpen om andere eiwitten in een goede vorm te brengen of te houden, die helpen bij het modelleren en vouwen]. 25OHD3 heeft bij voorkeur een grote affiniteit om op deze proteïnen te binden maar 1,25(OH)2D3 kan er ook op binden. Het complex van Hsp70-achtige proteïnen met 25OHD3 of 1,25(OH)2D3 interageert met ‘toll-like receptor’ 2 (TLR2) [‘Toll-like receptors’ = op het oppervlak van leukocyten voorkomende receptoren] wat leidt tot aktivatie van NF-κB als onderdeel van een  globaal verdediging-mechanisme tegen cel-stress [Liu PT, Stenger S, Li H et al. Toll-like receptor triggering of a vitamin D mediated human antimicrobial response. Science( 2006) 311: 1770-3 /// Schauber J, Dorschner RA, Coda AB et al. Injury enhances TLR2 function and antimicrobial peptide expression through a vitamin D dependent mechanism. J Clin Invest (2007) 117:803-11]. Vitamine-D versterkt dus de vroege stress-respons.

Aktivatie van NF-κB induceert echter tevens gen-expressie van CYP27B1 en bevordert zo verhoogde synthese van 1,25(OH)2D3, wat gen-expressie van meerdere produkten van NF-κB aktivatie (zoals IFN-γ, IL-2, IL-6, iNOS en TNF-α) inhibeert en NF-κB aktivatie op een directe manier downreguleert via inhibitie van verscheidene met NF-κB gerelateerde proteïnen, en meer indirect via talrijke andere mechanismen, en in meerdere cellen. Het netto resultaat is krachtige inhibitie van responsen die anders chronische inflammatie zullen beperken. In tegenstelling met de vroege stress-respons is 1,25(OH)2D3 dus in staat de late pro-inflammatoire stress-responsen te onderdrukken.

Ongeacht het vermelde inhiberend effekt op iNOS-expressie, is er gekoppelde gen-expressie van het iNOS-gen en 1,25(OH)2D3-synthese bij geaktiveerde macrofagen, dendritische cellen [DCs; een type witte bloedcellen, antigen-presenterende cellen die immuun-responsen initiëren en reguleren] en T-cellen. Dit kan leiden tot zeer hoge waarden qua 1,25(OH)2D3, zelfs in het bloed. Deze koppeling zorgt voor het cellulair redox-evenwicht in geval van cel-stress, aangezien matige hoeveelheden NO, i.p.v. NADPH, als elektron-donor kunnen fungeren voor de omzetting van 25OHD3 naar 1,25(OH)2D3, en zo besparen op de NADPH-voorraden; wat bijdraagt tot anti-inflammatie. Hoge NO-concentraties, daarentegen, blokkeren de enzymatische aktiviteit van CYP27B1, wat in deze omstandigheden de synthese van 1,25(OH)2D3 verlaagt en zodoende bijdraagt tot pro-inflammatie.

1,25(OH)2D3 induceert immuun-regulering en tolerantie

1,25(OH)2D3 werkt ook inflammatie tegen via vele indirecte immuun-mechanismen. Het onderdrukt bv. interleukine-12 (Il-12) in macrofagen en myeloïde dendritische cellen (mDCs), wat resulteert in verminderde immuun-maturatie met daaropvolgende inhibitie van auto-immune Th1-responsen. 1,25(OH)2D3 verlicht ook de immuun-respons in antigen-presenterende en T-cellen via het differentieel beïnvloeden van gen-expressie van liganden zoals cytokinen en chemokinen, meerdere immuun-receptoren en co-stimulerende membraan-proteïnen, MHC-II receptoren en andere immuun-regulerende proteïnen. Verder inhibeert 1,25(OH)2D3 in T-cellen de expressie van Fas-ligand (CD95L) [Fas ligand = trans-membraan proteïne van de TNF-familie, binding met zijn receptor induceert apoptose (geprogrammeerde cel-dood)], een co-stimulerend signaal voor immuun-maturatie en polarisatie van CD8+ cellen, Th-cellen en mDCs. Het resultaat is versterkte ontwikkeling van minder immuun-mature en daardoor meer immuun-naïeve regulerende CD24+CD25+-T-lymfocyten (Treg).

1,25(OH)2D3 ondersteunt de aangeboren verdediging tegen microben

1,25(OH)2D3 helpt het aangeboren immuunsysteem bij eesrte-lijn verdediging tegen microbiële invasie. 1,25(OH)2D3 versterkt de rijping van monocyten naar macrofagen, alsook de macrofagen antigen-opname door antigen-presenterende cellen, cellulair verkeer van antigenen, expressie van interleukine-1β (IL-1β), TNF-α en NADPH-oxidase; en zodoende verhoogt het pathogen-dodend vermogen en de aanmaak van waterstof-peroxide (H2O2). Bovendien versterkt 1,25(OH)2D3 de synthese van cathelicidine, een molekule [peptide] met een inherent anti-microbieel vermogen tegen virale, bakteriële en schimmel-invasie [voorkomend in lysosomen van bepaalde types witte bloedcellen], dat lokaal wordt afgegeven door antigen-presenterende cellen en keratinocyten [cellen waaruit de opperhuid is opgebouwd]. Aangezien al deze mechanismen dienen als geschikte instrumenten om inflammatie zo vroeg mogelijk stil te leggen, dragen ze bij als tegengewicht tegen NF-κB.

1,25(OH)2D3 is essentieel voor redox-evenwicht

1,25(OH)2D3 kan als een pro-oxidant werken in bepaalde omstandigheden maar ook als een krachtig anti-oxidant. Zoals cholesterol, is 1,25(OH)2D3 in staat de fluïditeit van het cel-membraan [omschrijvig van de viscositeit van de lipiden-lagen van een cel-membraan] te verminderen en ijzer-afhankelijke lipiden-peroxidatie te voorkomen. Het verhoogt de aktiviteit van gamma-glutamyl-transpeptidase [γGT (γ-glutamyl-transferase, GGT); speelt een belangrijke rol bij de synthese en afbraak van glutathion, en detoxificatie], ondersteunt glutathion-synthese, induceert glutathion-peroxidase (GPX) en mangaan-afhankelijk superoxide-dismutase [Mn-SOD; enzyme dat zuurstof-radikalen ‘opruimt’ en zuurstof-metaboliserende cellen beschermt tegen de schadelijke effekten]. Verder induceert 1,25(OH)2D3 de produktie van thiol [SH] -bevattende en metaal-bindende metallothioneinen [binden zware metalen via de thiol-groep van hun cysteïne-molekulen], en vermijdt zo door metalen veroorzaakte oxidatieve stress. Door het versterken van de aktiviteit van glucose-6-fosfaat-dehydrogenase [G6PD; enzyme in het pentose-fosfaat mechanisme, een metabool systeem dat het co-enzyme NADPH helpt op peil houden, dat op z’n beurt glutathion ondersteunt en zo de cellen helpt beschermen tegen oxidatieve schade] is 1,25(OH)2D3 ook in staat tegen oxidatieve stress op te treden. Al deze capaciteiten om de redox-toestand in evenwicht te houden, fungeren als extra bijdrage om NF-κB aktivatie te downreguleren.

1,25(OH)2D3 is echter ook in staat glutathion-reductase [GR, enzyme dat glutathion-disulfide (GSSG) reduceert to GSH (een belangrijk cellulair anti-oxidant)] te verlagen met een potentieel pro-oxidant effekt. Maar aangezien dit relatief bescheiden is en wordt gevonden bij alle anti-oxidante responsen, heeft dit waarschijnlijk geen belangrijke invloed. [zie o.a. ook ‘Dysfunktie van het Isoprenoid Systeem bij M.E.(cvs)]

Bespreking

Calcium en vitamine-D deficiëntie/insufficiëntie zijn heden ten dage ‘alledaagse’ aandoeningen in de westerse wereld omwille van het feit dat men boven de 40ste breedtegraad leeft en/of frequent binnenhuis werkt en/of een zonne-crème met hoge huid-bescherming gebruikt. Veranderingen in beender- en bindweefsel, leidend tot rachitis [Engelse ziekte; een bot-aandoening die ontstaat door een tekort aan vitamine-D en calcium], spier-zwakte, wijd-verspreide pijn, immuun-dysfunkties en anderzijds onverklaarbare chronische vermoeidheid gecombineerd met funktionele aandoeningen werden ondertussen beschreven als vitamine-D afhankelijke syndromen.

Zo lang als 25OHD3 rijkelijk aanwezig is, zal er lokaal 1,25(OH)2D3 aangemaakt worden overeenkomstig de cellulaire behoeften. In het geval echter van lage voorraden 25OHD3, daalt de lokale produktie in de weefsels wat weefsel-homeostase ontregelt, leidend tot hoge ROS- en NO-produktie, in het bijzonder in metabool zeer aktieve lichaam-gebieden.

Totaal-lichaam calcium-deficiëntie wordt verondersteld het resultaat te zijn van langdurige vitamine-D deficiëntie, aangezien 25OHD3-waarden van minder dan 40 ng/ml (100 nMol/l) worden beschouwd als compromitterend voor afdoende calcium-absorptie. Door calcium-deficiëntie zouden compenserende mechanismen zoals bv. PTH-sekretie en andere beender-oplossende mechanismen kunnen bijdragen tot pro-inflammatie, zelfs wanneer de vitamine-D voorraden aangevuld raken, en dit zou kunnen verklaren waarom calcium een substantiële optimalisatie betekent bij vitamine-D supplementering.

Daarom ook zou het van belang moeten zijn dat een stijging van PTH, in het kielzog van calcium-deficiëntie, een verbeterde CYP27B1-aktiviteit zal uitlokken, wat zal leiden tot een verhoogde turn-over van 25OHD3 en een snellere vermindering van daadwerkelijke vitamine-D voorrraden.

Samengevat: het doen stijgen van 1,25(OH)2D3-waarden volgend op een initiële inflammatoire of a-specifieke stress-respons kan pro-inflammatoire immuun-responsen via twaalf mechanismen verlagen:

(1) Downregulering van NF-kappaB aktiviteit; (2) Vermindering van iNOS inductie; (3) Verlaging van IL-6; (4) Verlaging van IL-2; (5) Verlaging van IFN-gamma; (6) Verlaging  van IL-12 synthese; (7) Verhoogd G6PD; (8) Verhoogde metallothioneine-synthese; (9) Verhoogd Mn-SOD; (10) Versterking van de synthese van gedaald glutathion; (11) Verhoogd gamma-glutamyl-transpeptidase; (12) Vermindering van ijzer-afhankelijke lipiden-peroxidatie.

De depletie van vitamine-D voorraden in de weefsels die kunnen worden gebruikt om lokaal 1,25(OH)2D3 te doen stijgen in respons op lokale inflammatie zou een zeer belangrijke beperkende factor kunnen zijn bij het voorkomen of het omkeren van chronische inflammatie. Daarom is vitamine-D supplementering waarschijnlijk belangrijk als een preventief middel of als behandeling van vele chronische inflammatoire ziekten, veroorzaakt door de ONOO-cyclus, auto-immune respons of via andere mechanismen.

Verbetering van een inflammatoir ziekte-verloop werd reeds beschreven maar er werden nog geen studies uitgevoerd bij ‘full-blown’ CVS en aanverwante ziekten. In de optiek van artikels waar CVS werd verbonden met een mogelijk opportunistisch pathogen, en chronische NF-κB aktivatie met reaktivatie van latente en opportunistische pathogenen, lijken gecontroleerde, gerandomiseerde en dubbel-blinde studies redelijk. De klinische doeltreffendheid zou vergeleken kunnen worden met betrekking tot verschillende calcium & vitamine-D molekulen en doseringen.

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: