M.E.(cvs)-wetenschap

juli 5, 2011

Presenteïsme

Filed under: Gezondheidszorg — mewetenschap @ 3:02 pm
Tags: ,

Onder presenteïsme wordt verstaan: te veel uren werken en/of werken hoewel je eigenlijk niet fit bent. Patiënten met M.E.(cvs) willen in eerste instantie dikwijls liever niet toegeven (aan zichzelf of hun omgeving) dat ze minder goed funktioneren. Zeker bij aanvang van de aandoening: omdat ze hun werk zeer goed willen blijven doen en/of de symptomen (nog) niet onderkennen. Maar ook later, doordat de ziekte maatschappelijk niet erkend wordt en er veel onbegrip heerst in de omgeving, en/of uit vrees er financieel of qua status op achteruit te gaan. Toch is het dikwijls nodig de job langs de kant te schuiven als men er fysiek slechter door wordt. Als de M.E.(cvs)-patient over de grens van haar/zijn beperkingen wordt gepusht, worden de symptomen erger, duurt het herstel langer. Pacen blijft de boodschap voor iemand met deze aandoening! Maar ook de maatschappij dient z’n verantwoordelijkheid te nemen en de mogelijkheden creëeren om makkelijker voor korte of langere tijd even ‘aan de zijkant te gaan staan’ zonder dat dit grote repercussies heeft op sociaal en financieel vlak…

Kevin Dew (Professor Sociologie, School voor Sociale en Culturele Studies, Victoria Universiteit in Wellington, Nieuw-Zeeland) schrijft in een editoriaal voor het British Medical Journal dat de druk om te werken tijdens periodes van ziekte op lange termijn negatieve effekten kan hebben op gezondheid en produktiviteit. Hieronder een samenvatting (bron: http://www.medicalsearch.com.au). Het volledig stuk ‘Pressure to work through periods of short term sickness’ (gepubliceerd 9 Juni 2011) is te vinden op bmj.com (BMJ 2011; 342).

Druk om te werken bij ziekte heeft negatieve effekten op lange termijn

Professor Kevin Dew van de Victoria Universiteit in Wellington, Nieuw-Zeeland, zegt dat bewijs suggereert dat (voor velen) de druk om te werken wanneer men ziek is, intens is en dat meer inspanningen nodig zijn om dergelijk gedrag, dat de gezondheid sloopt, te voorkomen. Presenteïsme is couranter bij bepaalde beroepen, in het bijzonder bij de zorg- en onderwijs-sector [ook over-vertegenwoordigd bij ME.(cvs)], en is hoger bij degenen die een grotere verantwoordelijkheid hebben wat betreft patiënten-zorg, schrijft hij. Zo ook zijn werknemers die niet genoeg back-up krijgen en voor wie het werk zich opstapelt terwijl ze afwezig zijn, meer geneigd tot presenteïsme. Andere werk-gerelateerde factoren die presenteïsme bevorderen, omvatten het werken in teams met hoge verwachtingen qua aanwezigheid, beperkt recht op ziekte-verlof, hoge job-eisen, laag niveau qua job-voldoening, angst voor ontslag en bezorgdheid qua promotie-mogelijkheden. Bepaalde medische aandoeningen zoals depressie en migraine zijn ook verbonden met presenteïsme omdat ze niet als legitieme redenen voor afwezigheid worden gezien [geldt zeker ook bij M.E.(cvs)]. Bewijs toont dat presenteïsme ziekte, inclusief musculoskeletale pijn, vermoeidheid, depressie en ernstige coronaire voorvallen, doet toenemen. Het leidt ook tot uitputting wat, op zijn beurt, aanleiding geeft tot nog meer presenteïsme. In de gezondheid-zorg is presenteïsme van bijzonder belang omwille van de verspreiding van infekties, dus moeten preventieve maatregelen worden genomen, maar Professor Dew argumenteert dat er minder aandacht is voor presenteïsme en de preventie ervan bij andere beroepen. “Presenteïsme zou ernstig moeten worden genomen als we bezorgd zijn wat betreft gezondheid op het werk of produktiviteit op de werkplek.”, zegt hij. “Presenteïsme is een complex fenomeen dat dient te worden benaderd vanuit verscheidene invalshoeken zoals werkplek-cultuur, werkplek-beleid en zorgvuldig overwogen interventies door beoefenaars van gezondheid-zorg.” Hij suggereert dat leidinggevende medewerkers kunnen helpen bij het ontmoedigen van over-toewijding op het werk en het aanmoedigen van het toelaten dat werknemers voldoende herstel-tijd na ziekte nemen. Werknemers met een zwakke gezondheid zouden speciale aandacht moeten krijgen om presenteïsme te voorkomen, voegt hij er aan toe, omdat ze waarschijnlijk minder hulpmiddelen kunnen inroepen om te weerstaan aan z’n negatieve impact. Hij besluit: “Managers en bedrijf-artsen moeten alert zijn voor de bevindingen dat zelfs al kan presenteïsme enkele positieve effekten korte-termijn [voor de werkgever] kan hebben…het waarschijnlijk negatief zal zijn op lange-termijn.”.

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: