M.E.(cvs)-wetenschap

juli 9, 2008

Zijn psychotherapieën doeltreffend – veilig?

Filed under: Behandeling — mewetenschap @ 2:59 pm
Tags: , ,

In een editoriaal in ‘Journal of Psychopharmacology’ [2008; 22(1) 3-6] getiteld ‘Uncritical positive regard? Issues in the efficacy and safety of psychotherapy’ schrijft David J. Nutt (University of Edinburgh, UK) enkele bedenkingen neer over psychotherapie.

Ik som de meest relevante even op…

Misschien een goed idee voor klinieken die CGT+GET willen aanbieden: patiënten moeten de kans krijgen de authoriteiten alert te maken aangaande problemen met psychotherapieën, net zoals bij het rapporteren van negatieve bijwerkingen bij proeven met medicijnen. Het zou kunnen aantonen (wat realistisch is – denk maar aan de resultaten in het rapport van het belgische RIZIV over de referentiecentra) dat GET en CGT gebaseerd op GET verslechtering van de gezondheid van ten minste enkele patiënten tot gevolg heeft.

Er mogen dan wel verschillende vormen van CGT zijn (psychotherapie is ook niet altijd even gestandardiseerd en details variëren) en is er niet altijd de evidentie om bij CGT-proeven rekening te houden met parameters zoals bv. gewicht, menstruatie, enz. (zoals bij medicijn-proeven), toch het is duidelijk dat rapportering en registratie van negatieve effekten moeten worden gecontroleerd. Patiënten moeten daar ook assertief over zijn! Voor (publikatie van) klinische studies is het ook heel belangrijk duidelijk te weten hoeveel en waarom patiënten niet in een bepaalde studie zijn opgenomen (de zgn. ‘drop-outs’).

Het zou inderdaad ook vanzelfsprekend moeten zijn dat de therapeuten voldoende gekwalificeerd (en lid van een professionele organisatie) moeten zijn.

Zijn psychotherapieën doeltreffend?

… drie gerandomiserede CGT-proeven bij adolescente depressie hebben getoond niet doelteffend te zijn not (Elkin et al. 1989; March et al. 2004; Goodyer et al. 2007)

Bovendien, weinig psychotherapie-proeven hebben voldaan aan de standaard regelgeving […]. Deze omvatten dubbel-blinde behandeling met willekeurige toewijzing van patiënten, placebo-gecontroleerd en geblindeerd beoordelen van uitkomsten and placebo-control (Klein 2000). […] een volledige intentie-tot-behandeling analyse met gevoeligheid-analyse van ontbrekende gegevens die behoorlijk rekenschap geeft voor de’ drop-outs’ …

[…] veel psychotherapie-proeven gebruiken patiënten die op een wachtlijst gehouden worden als controles in plaats van een placebo-behandeling. Dit beleid krikt hun effekt-groottes op gezien een wachtlijst een veel minder engagerende interventie is […]. Het is onwaarschijnlijk dat medicijn-studies met wachtlijst-controles zouden worden aanvaard door de regelgevende instanties.

Weinig psychotherapie-proeven hebben de kwestie aangepakt van de doeltreffendheid bij levensechte behandeling in grote multi-centrum studies in tegenstelling tot het aantonen van doeltreffendheid in slechts enkele ‘expert’ centra. […] … het gebrek aan zekerheid dat psychotherapieën even goed werken bij patiënten met verschillende IQs, een verschillende socio-economische status, ethniciteit of zelfs moedertaal…

Zijn psychotherapieën veilig?

[…]

Psychotherapie is niet onderworpen aan een strikte regelgeving – […] … vele psychotherapie-proeven hebben zelfs niet de mogelijkheid overwogen dat hun behandeling schadelijk kan zijn, misschien omwille van de veronderstelling (‘wishful thinking’?) door therapeuten en het publiek dat, sinds psychotherapie alleen maar praten is, er geen kwaad zou kunnen uit voortvloeien. Toch zijn – of ze zouden het moeten zijn – alle therapeuten zich bewust dat psychotherapie schadelijke effekten kan hebben […].

Er is bewijs dat psychotherapie soms de uitkomst voor de patient slechter kan maken, […]. … er zijn goed erkende voorbeelden van patiënten die in paniek hun behandeling ontvluchten en verdere sessies weigeren.

… het kan zeer verontrustend voor de patient zijn en werd geassocieerd met tijdelijke verslechtering van de ziekte en met zelfmoordpogingen. Psychotherapie wordt zelfs soms verder gebruikt zelfs als is aangetoond dat deze niet effektief is of zelfs de uitkomst kan doen verergeren…

Sommige effekten van psychotherapie kunnen leiden tot onrust bij de familie en anderen dichtbij de patient. Een erkend woorbeeld daarvan is het verwerven van ‘valse herinneringen’, meestal van misbruik door een familelid, die het familiaal leven danig kan ontwrichten…

De meeste mensen – inclusief vele artsen – geloven dat afhankelijkheid- en onthoudingsverschijnselen alleen voorkomen bij medicijn-gebruik. In de praktijk werd afhankelijkheid steeds erkend als dusdanig veelvuldig voorkomend in psychotherapie dat er gewoonlijk sessies worden gewijd aan het voorbereiden van de patient voor het stopzetten van de behandeling. […] Groepstherapie kan aanleiding geven tot meer risico, zeker wanneer aanwezigheid bij de groep een kritisch element in het leven van de patient wordt. Dit kan leiden tot het in stand houden van symptomen om de aanwezigheid in de groep te blijven bewaren…

Een ander bewezen potentieel risico van psychotherapeutische behandelingen is dat doeltreffende medicinale behandelingen worden tegengehouden; enerzijds omdat de therapeut niet in hun doeltreffendheid gelooft of anderzijds omdat de patiënten niets wordt verteld over de mogelijkheid dat medicijnen nuttig kunnen zijn voor hun aandoening (Klerman, 1991). […] … zeer zelden wordt bij psychotherapie-proeven systematisch gegevens verzameld over nevenwerkingen, wat betekent dat hun veiligheid mogelijks significant overschat wordt in vergelijking met medicinale behandelingen.

Misschien wel het belangrijkste aspekt wat betreft veiligheid staat in verband met misbruik van patiënten door therapeuten. Een anonieme enquête bij amerikaanse psychotherapeuten enkel jaren geleden openbaarde dat een grote groep sexuele relaties met hun patiënten had. … ongepaste relaties met patiënten…

Kan de veiligheid van psychotherapie worden verbeterd?

…therapeuten moeten zich toeleggen op prestaties en praktijk-standaarden, en moeten akkoord gaan dat ze gemonitord of gecontroleerd worden…

…patiënten zouden de mogelijkheid moeten hebben de authoriteiten te attenderen op problemen aangaande de psychotherapieën die ze krijgen…

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: